Przemówienie Ojca Świętego Franciszka 

do uczestników Kapituły Generalnej Legionistów Chrystusa oraz Zgromadzenia Ogólnego Kobiet Konsekrowanych i Świeckich Konsekrowanych Regnum Christi.

 

Sobota, 29 lutego 2020



Drodzy bracia i siostry:

 

Cieszę się z tego spotkania z wami, które zbiega się z końcem kolejnego etapu na ścieżce, jaką podążacie pod macierzyńskim przewodnictwem Kościoła. Wy, Legioniści Chrystusa, niedawno zakończyliście Kapitułę Generalną, a wy, konsekrowane i świeccy konsekrowani Regnum Christi, wasze Zgromadzenia Ogólne. Były to momenty, podczas których zostały wybrane nowe władze, wydarzenia, które są zakończeniem kolejnego etapu drogi, którą podążacie. Oznacza to, że droga jeszcze się nie skończyła, ale musi być kontynuowana.

 

Przestępcze zachowania waszego założyciela o. Marciala Maciel Degollado, które wyszły na jaw w całej swej powadze, wywołały silny kryzys instytucjonalny i indywidualny w całej rzeczywistości Regnum Christi. Z jednej strony nie można zaprzeczyć, że był on „historycznym” założycielem całej rzeczywistości, którą reprezentujecie, ale z drugiej strony nie możecie uważać go za przykład świętości do naśladowania. Udało mu się być uznawanym za punkt odniesienia poprzez iluzję, którą stworzył swoim podwójnym życiem. Co więcej, jego długie, osobiste rządy w pewnym stopniu zanieczyściły charyzmat, który Duch pierwotnie przekazał Kościołowi. Znalazło to odzwierciedlenie w normach, w praktykach władzy i posłuszeństwa oraz w stylu życia.

 

Po odkryciu tej sytuacji Kościół nie przestał wyrażać swojej macierzyńskiej troski i wyszedł wam na spotkanie na różne sposoby stawiając blisko was ludzi o wielkiej wrażliwości ludzkiej i duszpasterskiej, a także o uznanych kompetencjach prawnych. Wśród nich chciałbym wymienić zmarłego kardynała Velasio De Paolis, delegata papieskiego. Nowe Konstytucje i nowe Statuty są naprawdę „nowe”, ponieważ odzwierciedlają nowego ducha i nową wizję życia zakonnego zgodną z Soborem Watykańskim II i wytycznymi Stolicy Apostolskiej jak również dlatego, że są wynikiem trzech lat pracy, w którą zaangażowane były wszystkie wspólnoty i które doprowadziły do zmiany sposobu myślenia. Było to wydarzenie, które spowodowało prawdziwe nawrócenie serca i umysłu. Stało się to możliwe, ponieważ byliście otwarci na pomoc i wsparcie, jakie zaoferował wam Kościół, uświadamiając sobie prawdziwą potrzebę odnowy, która sprawiła, że wyszliście ze stanu patrzenia tylko na siebie, w którym byliście zamknięci. 

 

Odważnie otworzyliście się na działanie Ducha Świętego wchodząc w ten sposób na ścieżkę prawdziwego rozeznania. Pod opieką Kościoła wykonaliście z cierpliwością i dyspozycyjnością wymagającą pracę aby przezwyciężyć napięcia, nawet bardzo silne, które czasami miały miejsce. Wymagało to dalszej zmiany mentalności, ponieważ wymagało nowej wizji we wzajemnych relacjach między różnymi rzeczywistościami, które składają się na Regnum Christi. Wiem, że nie było to łatwe, ponieważ najbardziej przywiązujemy się do naszych pomysłów i często brakuje nam prawdziwej wolności, na którą musimy się otworzyć aktem naszej woli, aby Duch Święty mógł w nas działać. Duch Święty prowadzi nas do oderwania się od nas samych i do poszukiwania jedynie woli Bożej, ponieważ tylko z niej wywodzi się dobro całego Kościoła i każdego z nas.

 

Prace te doprowadziły do utworzenia Federacji Regnum Christi, złożonej z Instytutu Zakonnego Legionistów Chrystusa, Wspólnoty Życia Apostolskiego Konsekrowanych Kobiet Regnum Christi i Wspólnoty Życia Apostolskiego Konsekrowanych Świeckich Regnum Christi. Do Federacji dołącza się indywidualnie wielu świeckich, którzy nie przyjmują rad ewangelicznych, tworząc w ten sposób „Duchową Rodzinę”, rzeczywistość szerszą niż sama Federacja. Federacja jest kanonicznie „nową”, ale także „starą” rzeczywistością, ponieważ tak naprawdę żyjecie w owej jedności i autonomii już od 2014 r. Wciąż jest jeszcze jednak wiele do rozeznania. Dlatego droga musi być kontynuowana, spoglądając w przyszłość, a nie wstecz. Możecie spoglądać za siebie tylko po to, by znaleźć zaufanie w Bożą opiekę, której nigdy wam nie brakowało. 

 

Chodzi o ustalenie konkretnych sposobów wdrożenia Statutów Federacji. Wymaga to rozeznania zarówno kolegialnych organów władz, jak i władz generalnych czy terytorialnych sfederowanych instytucji. Statuty zawsze powinny stymulować rozeznanie. Jeśli jednak nie jest to łatwe na poziomie osobistym, o wiele trudniejsze będzie w kolegium władz. Rozeznanie wymaga wiele pokory i modlitwy ze strony wszystkich. Ta ostatnia, karmiona kontemplacją tajemnic życia Jezusa, prowadzi do upodobnienia się do Niego i do spojrzenia na  rzeczywistość Jego oczami. W ten sposób możliwe będzie działanie obiektywne, przy zdrowym oderwaniu się od własnych pomysłów: co nie oznacza braku oceny rzeczywistości i problemu, z którym trzeba się zmierzyć, ale poddanie własnego punktu widzenia dobru wspólnemu.

Wybraliście nowych przełożonych generalnych i ich rady. Z pewnością pierwszymi odpowiedzialnymi za kierownictwo Legionu Chrystusa bądź kobiet konsekrowanych czy konsekrowanych świeckich Regnum Christi są ich dyrektorzy, ale rady pełnią bardzo ważną funkcję, mimo iż doradcy nie są przełożonymi. W rzeczy samej, rady muszą być ważną pomocą dla przełożonych w sprawowaniu ich władzy, ale jednocześnie pełnią również funkcję kontroli nad pracą samych przełożonych. W efekcie są powołani do rządzenia w odniesieniu do ludu i poszanowania powszechnego prawa Kościoła oraz prawa Instytutu lub Wspólnoty. Dlatego ustawodawstwo kanoniczne stanowi, że gdy sprawa jest poddawana aprobacie rady, przełożony nie może głosować, właśnie po to, aby pozostawić doradcom większą swobodę (por. Kan. 627 § 2; 127 KPK; Papieska Komisja do spraw Autentycznej Interpretacji Kodeksu Prawa Kanonicznego, odpowiedź z 1 sierpnia 1985 r., w AAS 77 [1985] 771).

Mam nadzieję, że wasze nowe władze będą świadome, że droga odnowy się nie skończyła, ponieważ zmiana mentalności jednostek i instytucji wymaga dużo czasu na asymilację i stąd ciągłego nawracania. Jest to zmiana, która musi zachodzić u wszystkich członków Federacji. Powrót do przeszłości byłby niebezpieczny i bez sensu. Poszczególne władze trzech instytucji sfederowanych są wezwane do podążania tą drogą z wytrwałością i cierpliwością, zarówno w odniesieniu do własnego instytutu zakonnego lub wspólnoty życia apostolskiego, jak i tego, co się odnosi się do Federacji i związanych z nią świeckich. Wymaga to, aby trzy władze miały jedną wizję zgodną z kierunkiem, który we wszystkich tych latach Kościół wskazywał oraz zgodną z wszystkimi konkretnymi środkami, które Kościół dał wam do dyspozycji. 

Wy, członkowie nowych władz generalnych, otrzymaliście nakaz od Kościoła, aby iść drogą odnowy, zbierać i utrwalać owoce, które dojrzały w tych latach. Wzywam was do działania fortiter et suaviter: energicznie w treści i łagodnie w formach, wiedząc, jak wybrać z odwagą, a jednocześnie z rozwagą, które ścieżki należy obrać zgodnie z kierunkiem wytyczonym i zatwierdzonym przez Kościół. Jeśli będziecie posłuszni natchnieniom Ducha Świętego, nie zostaniecie przytłoczeni strachem lub wątpliwościami, które przeszkadzają duszy i utrudniają działanie. Zawierzam was opiece Matki Boskiej. Towarzyszę wam z miłością i pamięcią w modlitwie i z całego serca udzielam wam Apostolskiego Błogosławieństwa, którym obejmuję całą rodzinę Regnum Christi. I proszę, nie zapominajcie modlić się za mnie.

Ojciec Święty, Franciszek